18e etappe Zagreb - Kutina

Tsjaaaaa..... korte etappe vandaag maar zo donders veel gebeurd. Ik heb geen oog dicht gedaan de afgelopen nacht omdat we in een hostel sliepen waar ze éénpersoonskamers verhuren waar 4 stapelbedden ingepropt zijn. Tot zover niks mis mee. Maar als er van de 8 slapers er minimaal 5 liggen te snurken doe ik niet echt een oog dicht. Kanonnen wat een takkeherrie en dan geen oordopjes bij je hebben. Vannacht dus maar de krant liggen lezen op m'n Ipad en verder een beetje surfen op het interweb. Maar ach, megasjagerijnig M'n bed uitgeklommen en mezelf voorbereid op het fietsen. Over het fietsen kan ik kort zijn. Dat was ook kort voor onze begrippen. We hadden een rit van ongeveer 78 km van Zagreb naar Kutina. De reden hiervan was dat we met de busjes de stad uitgereden zijn omdat de dood eenvoudige reden is dat de spits in Zagreb is een hel voor fietsers is. Daarbij komt ook nog de overdosis aan tramrails dat we het niet echt veilig vonden om onze weg in deze jungle te vervolgen. Kijk wij zijn die drukte ook in Nederland wel gewend maar is de drukte in Zagreb wel aan ons gewend.
Dus buiten de stad zijn we op rit gegaan. Denk je lekker veilig op pad te gaan verliest onze Duitse deelnemer Klaus een bidon. Dat is op zich niet zo erg maar hij bleef dat ding maar na kijken. Zolang dat hij de bocht mistte en vervolgens een droge sloot inreed. Zo, dat was best wel schrikken want hij ging best wel hard op z'n bakkes. Wonder boven wonder heeft hij er niks aan over gehouden dus reden genoeg om ff lekker een koffie te scoren in Kroatische binnenlanden. Best wel lachen want hier werd zelfs de maandomzet verdubbeld. Trouwens het was de eerste koffie deze reis waar ik m'n bakkes aan gebrand heb. Dus 100 punten voor deze koffiebar...
Snel weer op de fiets verder gereden. De temperatuur liep gestaag op tot dik boven de 35 graden maar het tempo bleef er goed in zitten. Daar hielp het vlakke terrein ook wel aan mee zodat we lekker de benen los konden trappen. De lunch hebben we beperkt tot snel een banaan naar binnen schuiven en water aanvullen omdat we nog maar een krappe 30 km hadden te gaan.
Reeds om 14.30 uur kwamen op onze eindbestemming in Kutina aan. Daar werden we hartelijk ontvangen door de burgemeester die echt heel blij was dat we zijn stad aandeden. Ondanks de drukte nam hij toch tijd voor ons. Ook hier gaat de wereldgeschiedenis niet voorbij en waren ze druk doende met de noodopvang van vluchtelingen.
Dat is een fenomeen waar wij niet altijd iets van mee krijgen maar zoveel als mogelijk probeer ik hiervan op de hoogte te blijven. En nu worden we er toch zijdelings mee geconfronteerd.
Op verzoek van Wilbert hebben we vanavond bij elkaar gezeten zodat hij zijn "verhaal" aan ons wilde vertellen. Hij was er nu klaar voor, zo vlak voordat we morgen de grens met Bosnië passeren. Diep diep diep respect voor hem dat hij het aandurfde ons in zijn verhaal mee te nemen. Ik had vanmiddag nog voorgenomen om eens alleen te luisteren naar zijn verhaal, nu dat is weer eens niet gelukt.
Wat een enorme kracht beleef ik in deze groep. Deze tocht levert dan ook zoveel meer op dan dat ik kan vertellen. Het gaat niet alleen om het fietsen, dat zit allemaal wel goed. Ik ben er van overtuigd dat deze totale groep in Sarajevo de eindstreep gaat halen. Niet allen de fietsers maar zeker ook het supportteam. Die werken kei en keihard om ons tijdens de tocht te begeleiden.
Ik hoop dat ik vannacht kan slapen want er is toch wel het één en ander bij mij los gekomen. Nu is dit voor mij de zesde maal dat ik terugkeer naar Bosnië maar toch geeft het iedere keer een spanningsveld.
Ik wil niet dieper ingaan op de details uit respect voor mijn teamgenoten en hun dierbaren maar neem van mij aan het wij en jullie gaan deze strijd hoe dan ook winnen.
Zorg goed voor jezelf en jouw dierbaren dan komt de rest echt ook wel op zijn plek is mijn boodschap.
Misschien een minder luchtige blog als dat jullie van mij gewend zijn maar dit is nu eenmaal waar het om gaat.
Het veteraan zijn maakt deel uit van mijn leven maar is niet mijn leven.
"Gewond maar niet verslagen".

Morgen de etappe die ons over de grens naar Bosnië bengt. Einddoel Banja Luka...

Houdoe en tot de volgende blog.