17e Etappe Ljubeljana - Zagreb

Ik dacht dat ik zo'n beetje alles al had mee gemaakt hebt op de fiets maar vandaag ging er nog een schepje bovenop. Deze dag stond de etappe van Ljubeljana naar Zagreb op het programma. Een dikke 150km met toch een een aantal "pittige" klimmetjes.
Voor dat we van start gingen heeft Todd (één van onze Canadeese broeders) een verhaal verteld over zijn ervaringen tijdens zijn uitzending aan het eind van de Balkanoorlog. Dat was best heftig en kwam bij ons dan ook wel erg hard binnen. Hier is onze tocht natuurlijk ook voor bedoeld. Niet alleen de fysieke belasting maar ook zeker op het mentale vlak.
Todd zijn verhaal kwam bij dan ook dik binnen. Gelukkig kan ik het tijdens het fietsen van me aftrappen en hoop ik dat ik vannacht zonder al te veel moeite kan slapen.
Todd heeft vandaag afscheid van ons genomen omdat hij niet mee kan richting Kroatië en Bosnië in verband met zijn toeristenvisum. Vind ik heel jammer maar het is even niet anders.
Nadat we afscheid genomen hebben zijn we verder gereden onder de dreiging van een gitzwarte regenlucht. Snel alvast de regenjasjes aangetrokken en verder fietsen.
Kanonnen wat een partij regen hebben we op ons dak gehad. Kei en keiharde regen die de straten omdoopten in snelstromende riviertjes. Wat mee viel dat het totaal niet koud was en dat het na een uur weer helemaal voorbij was. Aangekomen bij het lunchpunt scheen de zon weer volop en en tikte de thermometer alweer de 28gr aan. Snel de natte sokken en regenkleding uit en eten. Heel belangrijk want m'n calorieënteller bij de finish op ruim 5.000 verbruikte calorieën.
Nu resteerde ons nog zo'n 76 km te gaan. Nou dat waren voor mij de zwaarste kilometers van de totale reis. Ik begin te merken dat de inmiddels 1.500 afgelegde kilometers beginnen te tekenen. Maar ja, ik ben nu eenmaal die uitdaging aangegaan. Gelukkig heeft het team me door deze kilometers geleid en des te dichter we bij Zagreb kwamen des te meer vloeide de energie weer terug in mijn lichaam.
De Kroatische grens zijn we zonder problemen over gekomen. Hierna zijn we letterlijk in één streep door naar Zagreb gereden. Alles verliep vlekkeloos tot zo'n 200 meter voor de eindstreep waar ik zo nodig nog ff lekker op m'n bakkes ging liggen. Bleef even in een soort van regengoot in de straat steken bij minimale snelheid zodat ik ook niet even snel mijn voeten uit m'n pedalen kreeg. Dan zit er maar één ding op!!!!! Op je bakkes gaan. Kras op m'n knie en kras op m'n ego (LOL)......
Nu verblijven we in een hostel midden in het centrum van Zagred. Kost maar een paar centen en dan heb je ook niks. Lekker met zo'n 8 man op een éénpersoonskamer. Net zoiets als de bruidssuite in een bezemkast.
Mij maakt het eigenlijk niks uit. Heb wel eens op minder comfortabele locaties geslapen. Eten, douchen en slapen dat lukt allemaal dus Toontje is tevreden. Het hoort toch ook een beetje bij dit avontuur. Bovendien een goed functionerende WIFI op iedere verdieping. Bovendien zijn er bevolkingsgroepen die op dit moment ff helemaal niks hebben dan een zwemvest toch?
Kortom morgen weer fris en fruitig op pad naar Kutina. Een ritje van maar 90 km.
Zo ik ga maar eens ff op m'n rug staan met m'n ogen dicht.
Houdoe en tot de volgende blog....