Eerste etappe

Vandaag was het dan eindelijk zover. De start van de eerste etappe in Doorn. Hier hebben we dus ruim anderhalf jaar naar uitgekeken.
Ik was vannacht al om 03.00 uur wakker maar dat kwam deels ook door het noodweer van afgelopen nacht.
Dus de nacht maar doorgebracht met een bakkie koffie in de hand en kijkend naar het schouwspel van de donder en bliksem.
Toen de ochtend aangebroken was hebben buiten alles opgesteld voor de start. Alle gasten die we uitgenodigd hadden om met ons de eerste etappe mee te rijden kwamen zich melden en zo liep het plein voor het Veteranen Instituut langzaam vol. Rond 09.40 uur werd ik nog gebeld door Omroep Brabant voor een interview die live op de radio te horen was. Dat ging me best wel goed af en ik bleef nog steeds lekker rustig. Ook waren SBS6 en RTV Utrect met twee filmploegen aanwezig en werden de nodige opnames en interviews gehouden met de initiatiefnemer en organisator van onze tocht Ton van den Oetelaar. Na een prachtige toespraak Ton van den Oetelaar en een aantal genodigden zijn we overgegaan tot de start.
Op dit moment kregen mijn tranen toch de kans om bij over de vullijn te lopen en hield ik het ff niet droog. Dus snel op de fiets en rijden maar.
De rit liep voorspoedig en we hadden, dankzij de begeleiding door motorrijders van de "Red Beret's", goed het tempo,er inzitten. Binnen 2 uur waren we al in Dreumel voor de lunchbreak. Na deze pauze hebben de route verder vervolgd en kwamen we al rond 15.45 uur aan bij de Legerplaats Oirschot.
Ik moet zeggen ik had de laatste 3 kilometer redelijk de "pap" in de benen en heb dan ook lekker op mijn gemak het laatste stuk uitgereden. Ach.... we hoeven na vandaag nog maar 2000 km dus dat komt wel goed. Eenmaal bij de finish aangekomen was de "pap" dan ook redelijk snel uit m'n benen verdwenen.
Onderweg nog aantal leuke gesprekken gevoerd met een aantal meerijdende genodigden en dat was dan ook heel erg leuk. Hierbij bij ieder gesprek aangeven hoe belangrijk het is om meer bekendheid te geven aan Veteranen en geüniformeerden die leiden aan PTSS.
Na de finish hebben we wederom kunnen genieten van een heerlijke Indische maaltijd. Deze keer werd deze aangeboden door het Echo's Home (het vroegere PMT tegenover de kazerne) om vervolgens naar huis te rijden en vannacht nog lekker in m'n eigen bed te slapen voordat we morgen verder trekken richting Kerkrade.
Kortom, een geslaagde eerste etappe en op naar de dag vanmorgen.....

Tot snel en dank voor al jullie leuke en aansporende reacties...